19 WIOSEN
"Chyba nigdy tak silnie w polskiej alternatywie nie objawiła się własna mała ojczyzna - tu zaludniona przez meneli, złodziejów prądu i innych takich. Wreszcie poprzez Marysię Pachnicką (mojego łódzkiego szpiega), dotarłem do Marcina Pryta, jesienią 1997 r. pojechałem do Łodzi, zrobiłem z nim wywiad do “Lampy i Iskry Bożej” i zaprosiłem na współorganizowany przeze mnie koncert pożegnalny w żoliborskiej Tęczy, skąd spółdzielnia zgodnie z władzami dzielnicy pozbywały się ekipy Akademii Ruchu. Przyjechali nyską, zawiesili transparent z kwiatkami, zagrali. Franek wyglądał jak Keith Richards, a Anna Bursztyn jak Anna Bursztyn. Potem widziałem jeszcze jeden ich koncert – w Kotłach. Miał miejsce wiosną 98, a Franek był bardzo niedysponowany, nie mógł znaleźć dla siebie miejsca na scenie i chyba po trzeciej piosence na dobre ją opuścił. A zespół popadł w stan hibernacji (aczkolwiek przerywanej okazjonalnymi występami swoich członków w formacjach takich jak Lord - pamiętam jak w CDQ Fagot wybijał rytm na elektronicznych padach stojąc nad skrzynką kryjącą figurkę Antychrysta, która była wyjmowana w kulminacyjnym momencie - czy Pustostator). Kiedy sformowałem własny zespół Meble i po raz pierwszy weszliśmy do studia, oczywiste było, że nagramy “Co każdą chwilę”. Poeta Michał Kaczyński pisał wiersze z cytatami z piosenek Dziewiętnastek, od Patyczaka dostałem koszulkę z kwiatkami i napisem “Ale ty bądź oset” (po latach fanami 19W okazali się także tacy luminarze kultury jak malarz Wilhelm Sasnal, pisarka Dorota Masłowska czy reżyser teatralny Łukasz Kos) [...]"
- Paweł Dunin Wąsowicz we wspomnieniach dotyczących zespołu
zdjęcia z koncertu w ramach FD4K, 05.09.2008
(fot. Tomek Frankiewicz)
biografia zespołu (.doc)
"suweniry" - notatka prasowa (.doc)
wspomnienie (aut. Paweł Dunin Wąsowicz) (.doc)
"suweniry" - okładka (.jpg, 300dpi)
"suweniry" - ulotka (proj. Tipek) (.tif)